خشم در کودکان
خشم چیست ؟
خشم حالت برانگیختگی و هیجان شدید در هنگام روبرو شدن با محرک های نا مناسب محیطی است و احساسی است که همه بچه ها به نوعی ان را تجربه می کنند . خشم بخشی از زندگی ماست همه بجه ها خواهند اموخت که چگونه با خشم خود کنار بیایند ,گاهی با روشی مفید و گاهی به روشی که مضر است .
مواردی که باعث خشم در کودکان می شود :
1 – پر خاش و آزار کلامی
2 - حمله فیزیکی
3 – طرد شدن
4 – اصرار و پا فشاری برای انجام کار
5 – سوء استفاده جنسی از آنها
والدین چه می توانند بکنند ؟
کنترل احساس خشم یک مهارت مهم زندگی است . والدین و بزرگتر ها می توانند به بچه ها بیاموزند که چگونه با خشم خود به روش مفید و موثر برخورد کنند و مهارت هایی را به کودکان بیاموزند که انها بتوانند در موقعیت های مختلف از ان مهارت ها استفاده کنند و زندگی بهتر و سالم تری داشته باشند.
ابزار و وسایلی که برای کنترل و اداره خشم مورد استفاده قرار می گیرد شامل دو دسته کلی است :
1 – ابزار بدنی
2 – ابزار فکری
ابزار بدنی :
آن دسته از روش هایی است که ما در آن از بخشی از بدن خود برای آرام کردن خود استفاده می کنیم مثل دراز کشیدن و شل کردن عضلات بدن و در مورد کودکان , بغل کردن و نوازش انها .
ابزار فکری :
از فکر برای تعدیل خشم خود استفاده کنیم .
مانند : شوخی کردن و معطوف کردن افکار کودک به سمت موضوعات جذاب و خوش آیند
(به طور کلی آموختن روشهای زیر به کودکان کمک می کند تا خشم خود را به روش موثری بروز دهند .)
● به کودکان بیاموزیم که چگونه خود را ارام سازند . یکی از بهترین راه ها برای سازگاری با پاسخ های فیزیکی مضر و در برابر خشم این است که کار فیزیکی دیگری انجام دهیم مثل گوش دادن به موسیقی , دوش گرفتن با اب گرم , کشیدن نقاشی و ...
● مهارت های حل مسئله را به کود ک مان بیاموزیم . به طور مثال چگونگی برخرد با مشکلاتی که کودک با ان مواجه می شود .
● چگونگی برقراری ارتباط و بیان و انتقال احساس را به کودک مان بیاموزیم
● شوخی کردن
● به بچه ها بیاموزیم که هنگام خشم چه کارهایی را می توانند انجام دهند و چه کارهایی را نمی توانند انجام دهند .
کارهایی را که نباید انجام دهند :
شکستن وسایل , فریاد زدن سر کسی , اسیب رساندن به خودشان , پرت کردن اشیاء به طرف کسی .
اما می توانند این کارها را انجام دهند :
گریه کردن در یک محل خلوت , کشیدن یک نقاشی , صحبت کردن راجع به موضوع ناراحت کننده, دور شدن از مو قعیت , رفتن به جایی ساکت و ارام, کمک خواستن , گوش دادن به موسیقی ...
● می توانیم بچه ها را تشویق کنیم تا احساس خشمشان یا احساسات درونی خود را بنویسند
بهتر است در موقع خشم کودک برخورد شما این گونه باشد:
سعی نکنید در کودک این باور را ایجاد کنید که عصبانیتش بی مورد است و مساله مهمی وجود ندارد ,بلکه با او همدردی کنید وبه او بگویید که می فهمید که چه احساسی دارد و می فهمید که او عصبانی است
● خشم او را کوچک ,حقیر و مسخره جلوه ندهید و در لحظه عصبانیت کودک نخندید .
گفتن جملاتی مثل : مرد به این بزرگی خجالت داره , وقتی عصبانی هستی چقدر زشت می شوی و... او را عصبانی تر می کند
● در هنگام خشم کودک رفتار خودتان را مثال نزنید بلکه راجع به احساسات او صحبت کنید .
● سخنرانی و نصیحت نکنید .
● او را با کودکان دیگر مثل خواهر , برادر و هم کلاسی هایش مقایسه نکنید.
● کودک را تشویق کنید که راجع به احساس خودش صحبت کند .
● بچه هارا تشویق کنید تا راجع به تعاملات و برانگیزندهخشم صحبت کنند .
زمانی که بچه ها راجع به احساسشان و عواملی که این احساس را به وجود اورده صحبت می کنند ,گوش کردن بدون قضاوت و بدون دستور دادن و نصیحت کردن به انها کمک می کند تا درک کنند که می توانند به طور متفاوتی احساس کنند .
